Toen ik in augustus met de pagina van Mooi Kamerik begon,
was Koos van der Laan de eerste persoon die reageerde met een enthousiast
privéberichtje en dat ik hartstikke welkom was om een keer te komen kijken op
de Beekhoeve. Hartstikke leuk dacht..
even bij mijn partner gecheckt wat houd de Beekhoeve in? 1 november woon ik
hier 2 jaar in Kamerik.. hoe ingeburgerd ik al inmiddels ben dat zei mij
helemaal niets. Uiteraard heb ik mij verdiept in de website en is google vaak
mijn beste vriend. Maar niets is leuker om met eigen ogen te aanschouwen, na al
die jaren gewoond te hebben in de stad, is immers een boer gewoon een boer.
Staat vroeg op om te melken, boerinnen waren in mijn beleving vaak van die
stoffige types. Schouderklopje en het stof komt ervan van af. Dat alles omdat
ik ooit met een excursie op school op boerderij was en de mensen die daar de
boel runden leken uit jaar nul te komen.
Maar niets van alles is hier het geval als ik afgelopen
woensdag in m’n oude kloffie aankom bij de Beekhoeve en aanbel.
Want als Koos open doet, zie ik een vrolijke vent staan. De illusie die ik als kind had verdwijnt als sneeuw voor de zon, vooral als Koos gelijk van wal steek.
Zoveel verteld en laten zien en met de aanvulling van vrouwlief Monique. Hierbij mijn verslag van de Beekhoeve.. eens kijken of ik goed heb opgelet ;)
De Beekhoeve word gerund door Koos en Monique van der
Laan, De Beekhoeve begon ooit bij ene Otto van der Laan & Maria Zuiderveld
in 1827. Het is dus al jarenlang een familiebedrijf. Vanaf 1991 heeft
Koos het overgenomen van zijn moeder. Monique
komt uit Brabant en komt van de akkerbouw af maar op de landbouwschool wist ze
al dat ze meer wilde met veehouderij en zorgde ervoor dat ze wel de vakken
daarvan kreeg. Interesse daarvoor is niet heel vreemd want haar moeder komt van
de melkveehouderij in Limburg. Als kind zijnde kwam ze wel altijd op de
ouderlijke boerderij van haar moeder waardoor de liefde voor koeien er toch al
was. Want als Koos open doet, zie ik een vrolijke vent staan. De illusie die ik als kind had verdwijnt als sneeuw voor de zon, vooral als Koos gelijk van wal steek.
Zoveel verteld en laten zien en met de aanvulling van vrouwlief Monique. Hierbij mijn verslag van de Beekhoeve.. eens kijken of ik goed heb opgelet ;)
Toen Koos en Monique nog zo heerlijk jong waren, waren ze beide actief in het bestuur van agrarische jongeren .. de vonk sloeg niet gelijk over. Dat gebeurde pas toen ze beiden voor de agrarische jongeren naar Costa Rica moesten om een reis voor te bereiden. In Costa Rica werden ze helemaal verliefd op elkaar en vanaf dat moment zijn ze samen.
7 September 2001 gingen Koos en Monique trouwen, nieuwe stal was net gebouwd. Hierdoor kon de oude stal gebruikt worden voor het feest. Iedereen was zo enthousiast over het feest en door de vele positieve reacties ontstond het idee om de oude stal te gebruiken voor nog meer feesten, vergaderingen en andere activiteiten.
Vanaf die tijd werd de Beekhoeve meer dan alleen een boerderij met 83 hectare grond, weilanden verdeeld in 35 verschillende perceeltjes. Een deel huren ze van natuurmonumenten. Ze hebben 70 melkkoeien en nog 100 andere jonge dieren, naast de melkveehouderij en de verhuur van de oude stal voor feestjes en vergaderingen. Maken ze ook nog boter en kaas die ze verkopen in hun eigen boerderijwinkel. Voor kaasmaken organiseren ze ook een workshop. Leuk als excursie of gewoon om het te beleven. Als Hollander moet je immers ooit je eigen kaas gemaakt hebben toch? Wat ik persoonlijk heel leuk vind is dat je je eigen koe kan adopteren, dit doen ze hier al jaren. Je adopteert een koe en word op de hoogte gehouden hoe het op de boerderij gaat en je word lid van de adoptievrienden. Als adoptievriend of vrijwilliger kan je dan meehelpen op de speciale meewerkdagen en verder ondersteun je het leven van de koe. Je hebt ook nog de pensioenkoeien. Deze koeien hebben jarenlang melk gegeven en na alle trouwe dienst wil je de oude dames niet zomaar op geven. Je kan ze nog een heel goed leven geven zie voor meer info hun website.
Voor Koos en Monique is de boerderij hun manier van leven, op de vraag of ze nog verder hobby’s hebben of andere uitspattingen krijg ik van hun beiden afzonderlijk te horen dat de boerderij hun leven is, daar zit alle passie in. Zelfs als ze buiten de boerderij zijn gaat het in hun hoofd nog door, Monique is het gezicht van de winkel die zij ook nog hebben. Ze verkopen alles biologisch, vlees, boter, kaas, eieren sap en verse melk. Als Monique vrije tijd heb besteed ze die in het verdiepen van voeding, daar is zoveel over te leren, zo wist ik echt niet dat er zo’n groot verschil zat tussen melk van de winkel en verse melk. Grappig is dat Koos en Monique apart van elkaar heb gesproken en ze allebei vol passie over hun leven vertellen en dezelfde dingen zeggen. Waaronder dus over melk. Veel mensen zijn allergisch voor koemelk maar dat komt omdat er allerlei bewerkingen
zijn gedaan door de fabriek waardoor je lichaam het niet
goed afbreekt en dit veroorzaakt dan de darmklachten. Er komen ook veel vaste
klanten om verse melk te tappen omdat ze zo vers van de koe wel de melk kunnen
verteren. Dit en nog veel meer dingen heb ik geleerd na aanleiding van mijn
bezoek van de Beekhoeve. Helaas was de
tank op dat moment net geleegd maar ik wil weer gauw terug voor verse melk.
Waar ik zelf enthousiast van werd was de polderhut.. een heerlijke plek waar je alleen of met een klein clubje kan vertoeven om alle drukte te ontvluchten met supermooi uitzicht op het weiland. Voor een stel boeren vind ik ze wel heel hip, dat zeg ik ook op dat moment als ik bij Koos ben. Momenteel is het heel erg in om in een klooster je terug te trekken om zo tot jezelf te komen, aldus al die feelgoodrubrieken in de bladen zoals happinez en flow, maar als je mijn mening vraagt is niets mooier om je dan terug te trekken tussen alle weilanden in mooie Kamerik.
Er is een ding wat ik mij echt afvraag over boeren en die vraag stelde ik aan Monique. Wat vinden ze nou van Boer zoekt vrouw?
Waar ik zelf enthousiast van werd was de polderhut.. een heerlijke plek waar je alleen of met een klein clubje kan vertoeven om alle drukte te ontvluchten met supermooi uitzicht op het weiland. Voor een stel boeren vind ik ze wel heel hip, dat zeg ik ook op dat moment als ik bij Koos ben. Momenteel is het heel erg in om in een klooster je terug te trekken om zo tot jezelf te komen, aldus al die feelgoodrubrieken in de bladen zoals happinez en flow, maar als je mijn mening vraagt is niets mooier om je dan terug te trekken tussen alle weilanden in mooie Kamerik.
Er is een ding wat ik mij echt afvraag over boeren en die vraag stelde ik aan Monique. Wat vinden ze nou van Boer zoekt vrouw?
Wat blijkt? Boer
zoekt vrouw is favoriete programma bij huize van der Laan. Ze kijken het
liefste alleen dat, verder af en toe een filmpje. Al vanaf het begin volgen ze
Boer zoekt vrouw, Yvonne Jaspers brengt de dingen heel echt, ze draait er geen
doekjes om. Verder is het echt zoals het ook echt is op de boerderij. Het is
geen emo-tv, ze herkennen er veel in, namelijk dat de boerderij manier van
leven is . Behalve alle herkenning is toch het allermooiste om te zien,
de liefde voor hun vak en dat de liefde opbloeit tussen mensen in het
programma.
Uiteindelijk is het daar waar het omgaat.. liefde. De koeien staan in het najaar altijd een half jaar op stal.. in April laten Koos en Monique de koeien los, wat zorgt voor prachtige beelden. Bron: RPL Woerden Nieuws. Volgend jaar ben ik er zeker weten bij.
Hieronder de dingen wat hierboven te sprake kwam.
Workshop echte boerenkaas maken -> klik
Koeien met pensioen -> klik
Polderhut de hooiberg -> klik
